هوش مصنوعی: این شعر به بیان دردها و رنج‌های عشق می‌پردازد و از مقایسه‌های عمیق مانند مجنون، فرهاد، و شیرین استفاده می‌کند. شاعر احساس می‌کند که بار عشق و رازهای آن سنگین‌تر از آن است که حتی طبیعت یا دیگران بتوانند تحمل کنند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند همت، غیرت، و مستی عشق دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و رنج‌های عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۱۳۶۴ - آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافت

آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافت
این قدر کوه گران بر سینه هامون برنتافت ۱

راز عشق از پرده دل عاقبت بیرون فتاد
خانه تنگ حباب اسباب جیحون برنتافت ۲

بخیه ام بر روی کار افتاد از انکار عشق
شاهراه ساده لوحی نعل وارون برنتافت ۳

ذره ناچیز ما بر گردن همت گرفت
بار سنگین امانت را که گردون برنتافت ۴

غیرت فرهاد زور آورد و بر گردن گرفت
دستگاه حسن شیرین را که گلگون برنتافت ۵

کوه و صحرا خون غرق از لاله سیراب کرد
بارشان و شوکت فرهاد و مجنون برنتافت ۶

صورت شیرین نگردد در نظرها چون سبک؟
کوه تمکین ترا میزان گردون برنتافت ۷

هر که چون صائب ز عشق لایزالی مست شد
منت کیف از شراب و بنگ و افیون برنتافت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۶۳ - پیش خط تازه آن سرو بستان بهشت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۵ - هر که راه گفتگو در پرده اسرار یافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.