هوش مصنوعی: این متن شعری از صائب تبریزی است که بر بی‌اعتباری دنیا و وابستگی‌های مادی تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که نباید به دنیا وابسته شد، از آزادیِ بی‌قید و شرط مانند سرو لاف زد، یا در دام عشق مجازی افتاد. او همچنین بر اهمیت صفای باطن، دوری از تعلقات، و پرهیز از آسودگیِ ظاهری تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

غزل ۱۳۸۹ - در خرابات مغان منزل نمی باید گرفت

در خرابات مغان منزل نمی باید گرفت
چون گرفتی، کین کس در دل نمی باید گرفت ۱

یا نمی باید ز آزادی زدن چون سرو لاف
یا گره از بی بری در دل نمی باید گرفت ۲

سد راه عالم بالاست معشوق مجاز
دامن این سرو پا در گل نمی باید گرفت ۳

تا توان سر پنجه دریا چو طوفان تاب داد
تیغ موج از قبضه ساحل نمی باید گرفت ۴

خونبها بهتر ز حفظ آبروی عشق نیست
در قیامت دامن قاتل نمی باید گرفت ۵

با وجود حسن معنی، خواهش صورت خطاست
پیش لیلی دامن محمل نمی باید گرفت ۶

صاف چون آیینه می باید شدن با خوب و زشت
هیچ چیز از هیچ کس در دل نمی باید گرفت ۷

طالب حق را چو تیری کز کمان بیرون جهد
هیچ جا آرام تا منزل نمی باید گرفت ۸

چشم بد بسیار دارد در کمین آسودگی
چون سپند آرام در محفل نمی باید گرفت ۹

آه افسوس است صائب حاصل موج سراب
دامن دنیایی بی حاصل نمی باید گرفت ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۸۸ - وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۹۰ - خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.