غزل ۱۳۹۴ - تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت
آسمان آیینه خورشید را در گل گرفت ۱

این قدر تدبیر در تسخیر ما در کار نیست
مرغ نوپرواز ما را می توان غافل گرفت ۲

پر برون آرد به اندک روزگاری چون خدنگ
هر که را درد طلب پیکان صفت در دل گرفت ۳

دست گستاخی ندارد خار صحرای ادب
ورنه مجنون می تواند دامن محمل گرفت ۴

سبحه از ریگ روان سازم که دست طاقتم
سوده شد از بس شمار عقده مشکل گرفت ۵

دست بردارد اگر از چشم بندی شرم عشق
می توان از یک نگه تیغ از کف قاتل گرفت ۶

بی تکلف می تواند لاف خودداری زدن
هر که در وقت خرام او عنان دل گرفت ۷

چون شرر رقص طرب در جانفشانی می کنم
بس که چون صائب ز اوضاع جهانم دل گرفت ۸