غزل ۱۳۹۷ - از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت
دست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت ۱

گر به دست و پا نپیچد خار صحرای وجود
می توان ملک دو عالم را به یک جولان گرفت ۲

صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت است
خون ما در چشمه خورشید رنگ جان گرفت ۳

گر نگردد طعنه سنگین دلی دندان شکن
می توان خون خود از لبهای او آسان گرفت ۴

دامن پاکان ندارد تاب دست انداز شوق
بوی پیراهن ز مصر آخر ره کنعان گرفت ۵

لقمه بیرون کردن از دست خسیسان مشکل است
ماه نو دق کرد تا از خوان گردون نان گرفت ۶

تا قیامت زلف جانان دستگیر من بس است
چون خس و خاشاک هر دم دامنی نتوان گرفت ۷

قطع پیوند تعلق کار هر افسرده نیست
خار این وادی مکرر برق را دامان گرفت ۸

هر که چون صائب دم بر کرسی همت نهاد
می تواند تاج رفعت از سر کیوان گرفت ۹