شاعر در این متن هشدار میدهد که از میگریزان نشو، زیرا مستان ممکن است تو را بربایند. همچنین، از سبکمغزی پرهیز کن و مانند کف از آغوش هم نرو، زیرا موجها ممکن است تو را بربایند. از خندههای بیپروا مانند غنچه پرهیز کن، زیرا کودکان ممکن است تو را مانند گل بربایند. اگر میخواهی مانند باده گلگون سرشار شوی، مراقب باش که مستان تو را مانند جام می بربایند. شاعر نصیحت میکند که مراقب مکر و حیله دیگران باشی.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای مرتبط با مینوشی و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۴۰۶ - مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندت
به زور می چو مینا از میان مستان ربایندت ۱
قریب عالم آب از سبک مغزی مخور چون کف
که از آغوش هم، چون موج، تردستان ربایندت ۲
مشو چون غنچه از افسون باد صبحدم خندان
که کودک مشربان چون گل ازین بستان ربایندت ۳
اگر از باده گلگون چنین سرشار خواهی شد
ز دست یکدگر چون جام می مستان ربایندت ۴
ازان بی پرده چون صائب نصیحت می کنم انشا
که می ترسم به مکر و حیله و دستان ربایندت ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
