غزل ۱۴۰۵ - چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟
رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت ۱

کاش سر تا پای می گشتم نظر چون آفتاب
تا به رخسار تو می کردم نگاه از شش جهت ۲

کعبه و بتخانه ای در عالم توحید نیست
عاشق یکرنگ دارد قبله گاه از شش جهت ۳

کاهلی پیچیده دارد دامن ما را به دست
ورنه دارد کعبه کوی تو راه از شش جهت ۴

هر که را دیدیم حیران قد رعنای اوست
بر علم دارد نظر دایم سپاه از شش جهت ۵

هر که گردد بی سر و پا در خم چوگان چرخ
نور از خورشید می گیرد چو ماه از شش جهت ۶

تا به کی در جستجوی آن نگار بی جهت
کاروان گریه اندازم به راه از شش جهت ۷

چون به تلخی عاقبت بر جای می باید گذاشت
چند چون زنبور سازی تکیه گاه از شش جهت ۸

نیست صائب فرصت پرسیده راه صواب
در میان دارد مرا از بس گناه از شش جهت ۹