غزل ۱۴۴۳ - شب هجران دلم از ناله حسرت شادست

شب هجران دلم از ناله حسرت شادست
چه توان کرد که فریاد رسم فریادست ۱

رتبه عشق ز معشوق بلندی گیرد
قمری از طعنه کوته نظران آزادست ۲

کار با جذبه عشق است عزیزان، ورنه
بوی پیراهن یوسف گرهی بر بادست ۳

سهل کاری است به فتراک سر ما بستن
صید را زنده گرفتن هنر صیادست ۴

از سواد ورق لاله چنین شد روشن
که سیه بختی و خونین جگری همزادست ۵

هر متاعی که بود قیمت و قدری دارد
آنچه با خاک برابر شده استعدادست ۶

لوح تعلیم ز آیینه به پیشش مگذار
طوطی خط تو در مشق سخن استادست ۷

آفرین بر قلم نافه گشایت صائب
که ز تردستی او ملک سخن آبادست ۸