غزل ۱۴۸۸ - از گرانخوابی ما عمر سبک جولان است

از گرانخوابی ما عمر سبک جولان است
لنگر کشتی ما بال وپر طوفان است ۱

سادگی بین که همان فکر اقامت داریم
گر چه گوی سر ما در خم نه چوگان است ۲

می برد قامت خم رو به اجل پیران را
این کمانی است که چون تیر سبک جولان است ۳

نیست پروای عدم دلزده هستی را
از قفس مرغ به هر جا که رود بستان است ۴

هیچ کس ز اهل بصیرت دل ما را نشاخت
جوهری را چه گنه، گوهر ما غلطان است ۵

دل سرگشته به کونین نمی آمیزد
گوی آماده زخم از دو سر چوگان است ۶

تو نداری سر آزادی ازین بند گران
ورنه هر موجه این بحر بلا سوهان است ۷

هر که در دایره پرده نشینان سخن
بی طلب پای نهد، سنگ ته دندان است ۸

چون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش
خواب سنگین سبب شوخی آن مژگان است ۹

دل روشن نکند دعوی دانش صائب
عرض جوهر ندهد آینه چون رخشان است ۱۰