غزل ۱۵۴۳ - از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است

از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است
باده پیش آر که قانون طرب ساز شده است ۱

نیست خاری کهن باشد مژه گلگونش
مگر از جوش بهاران رگ گل باز شده است! ۲

من چه مرغم، که تذروان بهشتی رو را
خال آن لب، گره رشته پرواز شده است ۳

بهله تا دست به آن موی میان افکنده است
مژه بر دیده من چنگل شهباز شده است ۴

دل چرا از خط مشکین تو در هم باشد؟
که ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است ۵

روی گرم تو مرا بر سر حرف آورده است
طوطی از پرتو آیینه سخنساز شده است ۶

صائب از فیض دعای شب و اوراد سحر
در توفیق به روی دل من باز شده است ۷