غزل ۱۵۴۹ - از تب رشک تو خورشید هلالی شده است

از تب رشک تو خورشید هلالی شده است
طوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است ۱

(خون ما گر چه حرام است چو می، خوردن آن
پیش این سنگدلان آب حلالی شده است) ۲

آفتاب سخنش گرد جهان می گردد
هر که ز اندیشه باریک هلالی شده است ۳

(مختصر کن سخنم را به شکرخنده لطف
که چراغ گله ام فتنه بالی شده است (کذا)) ۴

(خطرم چند چو طاوس بود از پر و بال؟
بر من این نکته رنگین چه وبالی شده است) ۵

بر تن باد صبا پیرهن یوسف مصر
از تب رشک تو فانوس خیالی شده است ۶

(دل آسوده ات از حال به حالی گردد
گر بدانی تو که صائب به چه حالی شده است) ۷