غزل ۱۵۹۱ - خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیست

خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیست
خار در پرده آن چشم که خونپالانیست ۱

خودنمایی نبود شیوه ارباب طلب
آتش قافله ریگ روان پیدا نیست ۲

هر که را می نگرم نعل در آتش دارد
نقطه در دایره شوق تو پا بر جا نیست ۳

پیرو عقل به صد قافله تنها باشد
رهرو عشق اگر فرد بود تنها نیست ۴

طعمه آه شدم چون جگر شمع و هنوز
اثر روشنی صبح اثر پیدا نیست ۵

کشت ما را سلم، برق فنا سوخته است
خرمن ما گره خاطر این صحرا نیست ۶

از لب خشک و دل آبله فرسود صدف
می توان یافت که نم در جگر دریا نیست ۷

داغم از جلوه بالای پریشان سیرش
بار دل بردهد آن سرو که پا بر جا نیست ۸

ما پریشان نظران خود گره کار خودیم
این چه حرف است که سررشته به دست ما نیست ۹

عالمی مست و خرابند ز فکر صائب
جوش ارباب سخن هیچ کم از صهبا نیست ۱۰