غزل ۱۵۹۲ - حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیست

حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیست
شکوه و شکر به فرمان زبان تنها نیست ۱

پیش فرهاد که زد شیشه ناموس به سنگ
خنده کبک، کم از قهقهه مینا نیست ۲

لنگر عقل به دست آر که در عالم آب
آنقدر موج خطر هست که در دریا نیست ۳

گرمی لاله خونگرم مرا دارد داغ
ورنه مجنون مرا وحشتی از صحرا نیست ۴

سرکشی در قدم کوه جواهر افشاند
وادی حرص به نزدیکی استغنا نیست ۵

از طلب، مطلب اگر خیر بود طالب را
طلب روی زمین هم طلب دنیا نیست ۶

دیده روزنه از شمع بود نورانی
چشم پوشیده بود هر که به دل بینا نیست ۷

معنی عزلت اگر وحشت از آبادانی است
جغد در مرتبه خویش کم از عنقا نیست ۸

نه همین فکر خط و خال تو صائب دارد
در دل سوخته کیست که این سودا نیست؟ ۹