غزل ۱۶۲۳ - اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت
در نظر چهره خورشید لقایی می داشت ۱

خرج آب و گل تعمیر نمی شد هرگز
برگ کاه من اگر کاهربایی می داشت ۲

دست در دامن خورشید نمی زد شبنم
گل این باغ اگر بوی وفایی می داشت ۳

بر سر کوی تو غوغای قیامت می بود
گر شکست دل عشاق صدایی می داشت ۴

می گذشت از دل من راست کجا ناوک او
استخوان من اگر بخت همایی می داشت ۵

به جفا دل ز تو شد قانع و دشمنکام است
آه اگر از تو تمنای وفایی می داشت ۶

بیخبر می گذرد عمر گرامی افسوس
کاش این قافله آواز درایی می داشت ۷

دل نهاد قفس جسم نمی شد صائب
دل سرگشته اگر راه به جایی می داشت ۸