غزل ۱۷۶۱ - خط تو چهره گشای بهار آینه است

خط تو چهره گشای بهار آینه است
تبسمت گل جیب و کنار آینه است ۱

ز اشتیاق تماشای خود چه خواهی کرد؟
که آه غیرت من پرده دار آینه است ۲

هزار میکده خون جگر تلف کردیم
هنوز چهره ما شرمسار آینه است ۳

قسم به عشق که از فیض پاکدامانی است
که خلوت همه خوبان کنار آینه است ۴

ملامت دل صائب ز عشق بی اثرست
همیشه حسن پرستی شعار آینه است ۵