غزل ۱۸۰۳ - کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیست

کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیست
به روزنامه خورشید، مد احسان نیست ۱

نوشته اند به خون جگر برات مرا
ز فکر نعمت الوان دلم پریشان نیست ۲

صدف به کد یمین رزق خویش می گیرد
نم سخاوت ذاتی در ابر نیسان نیست ۳

به چشم دقت اگر در وجود سیر کنی
عیان شود که دل ذره تنگ میدان نیست ۴

به هوش باش که جان سخن ز آگاهی است
سخن که از سر غفلت بود در او جان نیست ۵

خوش است بنده که همخوی صاحبش باشد
کسی که خلق خدایی ندارد انسان نیست ۶

درین زمانه که گرگ حسد فراوان است
حصار عافیتی به ز چاه کنعان نیست ۷

نوای فاخته من قیامت انگیزست
هزار حیف که سروی درین گلستان نیست ۸

خوش است قول که با فعل همزمان باشد
حدیث تو به مگو چون دلت پشیمان نیست ۹

نفس درازی بیجا چه می کنی صائب؟
چو گوش نغمه شناسی درین گلستان نیست ۱۰