غزل ۱۹۰۹ - ای دل تصور کمر یار نازک است

ای دل تصور کمر یار نازک است
باریک شو که رشته این کار نازک است ۱

دل شاخ شاخ گشت درین کار شانه را
پرداز زلف و کاکل دلدار نازک است ۲

تا ماجرای شانه و زلفش کجا رسد
مضراب بی ملاحظه و تار نازک است ۳

حرف میان او به میان اوفتاده است
ای دل به هوش باش که اسرار نازک است ۴

بلبل به آشیانه طرازی فتاده است
غافل که آن نهال چه مقدار نازک است ۵

چندین هزار شیشه دل را به سنگ زد
افسانه ای است این که دل یار نازک است ۶

سربسته چون حباب نفس می کشید محیط
از بس مزاج آن در شهوار نازک است ۷

چون قمریان به گردن شیران نهاد طوق
با آن که دام زلف تو بسیار نازک است ۸

در هر نظر به رنگ دگر جلوه می کند
از بس که رنگ آن گل رخسار نازک است ۹

صائب چرا به لب ننهد مهر خامشی؟
سنگین دلند مردم و گفتار نازک است ۱۰