غزل ۱۹۱۴ - کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است
دستی که در میان تو شد حلقه خاتم است ۱

پروای آفتاب قیامت نمی کند
هر دل که زیر سایه آن زلف پر خم است ۲

بی غم حیات نیست دل دردمند را
می آید از بهشت برون هر که آدم است ۳

دارد به یاد، سر و دو صد نخل میوه دار
عمر دراز لازمه روزی کم ست ۴

در لاله زار عشق ز گفتار آتشین
پا در رکاب، مهر خموشی چو شبنم است ۵

نخل از زمین پاک فلک سیر می شود
بال مسیح پاکی دامان مریم است ۶

در راه صاحبان سخن چوب منع نیست
طوطی درون خلوت آیینه محرم است ۷

از بیم انقطاع همان می تپد دلم
در بحر اگر چه ریشه این موج محکم است ۸

پروای زخم نیست دل آب گشته را
صائب به زخم آب همان آب مرهم است ۹