غزل ۱۹۸۲ - زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است
خاکش خمیر مایه تزویر بوده است ۱

شد رشته حیات ز پیری سبک عنان
موی سفید شهپر این تیر بوده است ۲

یک دل گشاده از نفس گرم من نشد
این باغ پر ز غنچه تصویر بوده است ۳

داند که من چه می کشم از تنگنای چرخ
چون طعمه هر که در دهن شیر بوده است ۴

خون شکایت از لب خورشید می چکد
پستان صبحگاه چه بی شیر بوده است ۵

حیرت علاقه دو جهان را ز من برید
دست ز کار رفته به شمشیر بوده است ۶

از تیغ آبدار برد فیض آب خضر
هر کس ز زندگانی خود سیر بوده است ۷

دیوانه شو که عشرت طفلانه جهان
در کوچه سلامت زنجیر بوده است ۸

داند به من چه می رود از ترکتاز عشق
در راه سیل هر که زمین گیر بوده است ۹

صائب به یک پیاله طلا گشت قلب من
آب و هوای میکده اکسیر بوده است ۱۰