غزل ۱۹۹۷ - با عارض تو چهره شدن کار آینه است

با عارض تو چهره شدن کار آینه است
دولت نصیب دیده بیدار آینه است ۱

خودبینی از سرشت بزرگان نمی رود
گر خود سکندرست گرفتار آینه است ۲

بشکن طلسم صورت و جاوید زنده باش
آب حیات در پس دیوار آینه است ۳

هر صبحدم به روی تو از خواب می جهد
حسرت مرا به دولت بیدار آینه است ۴

زنگ کدورت از دل تاریک ما نبرد
صیقل که داس سبزه زنگار آینه است ۵

حد کسی است بر رخ او حرف خط زند؟
این نقش را بر آب زدن کار آینه است ۶

بی پرده می دهد به نظر جلوه عیب را
صائب رهین منت سرشار آینه است ۷