غزل ۲۰۰۴ - گنجینه جواهر ما پاک گوهری است

گنجینه جواهر ما پاک گوهری است
نقدی که در خزانه ما هست بی زری است ۱

بر ما چه اعتراض که بی قدر و قیمتم؟
گوهر اگر به خاک فتد جرم جوهری است ۲

در کار عشق سعی به جایی نمی رسد
در بحر دست و پا زدن از ناشناوری است ۳

دارد دل ترا هوس از عشق بی نصیب
این شیشه چون تهی شود از می پر از پری است ۴

در اشک و آه اگر نکند صرف، غافل است
چون شمع زندگانی آن کس که سرسری است ۵

پیری چه خون که در جگر ما نمی کند
قد دوتای ما دویم چرخ چنبری است ۶

گفتار دلفریب تو در پرده حجاب
سیلاب عقل و هوش چو سر گوشی پری است ۷

باقی ز خیر کن زر و سیم فناپذیر
ای خواجه گر ترا هوس کیمیاگری است ۸

دلبسته هوا به نسیمی فتد ز پا
کوتاهی حیات حباب از سبکسری است ۹

صائب ز مال حرص یکی می شود هزار
بیدرد را گمان که غنا در توانگری است ۱۰