غزل ۲۰۱۵ - از لخت دل مرا مژه در چشم تر شکست

از لخت دل مرا مژه در چشم تر شکست
چون شاخ نازکی که ز جوش ثمر شکست ۱

چون تیغ آب جوهر من شد زیادتر
چندان که روزگار مرا بیشتر شکست ۲

جای شراب عشق نگیرد شراب عقل
نتوان خمار بحر به آب گهر شکست ۳

در عاشقی همین دل بلبل شکسته نیست
اول سبوی غنچه درین رهگذر شکست ۴

از جام غیر، آن لب میگون زیاد نیست
باید خمار خود ز شراب دگر شکست ۵

گردید توتیای قلم استخوان من
از بس مرا فراق تو بر یکدگر شکست ۶

مژگان اشکبار تو ای شمع انجمن
صد تیغ آبدار مرا در جگر شکست ۷

خون می گشاید از رگ الماس سایه اش
آن نیش غمزه ای که مرا در جگر شکست ۸

صائب چه شکرهاست که ما را چو زلف، یار
در هر شکستنی به طریق دگر شکست ۹