غزل ۲۰۱۸ - باریکتر چرا نشوم از میان دوست؟

باریکتر چرا نشوم از میان دوست؟
می بایدم گذشت ز تنگ دهان دوست ۱

هر کوچه کهکشانی و هر خانه مشرقی است
از فیض آفتاب ثریا فشان دوست ۲

نتوان به خامه دو زبان حرف دوست گفت
لب بسته ایم یکقلم از داستان دوست ۳

از گیرودار سبحه و زنار فارغ است
دستی که ماند در ته رطل گران دوست ۴

من کیستم که روی نتابم ازین مصاف؟
گردون زره شده است ز زخم سنان دوست ۵

باید به زخم چنگل شهباز تن دهد
چون بهله هر که دست کند در میان دوست ۶

یک موی در میان من و او نمانده است
پیچیده ام چو تاب به موی میان دوست ۷

سنگ نشان ز حالت منزل چه آگه است؟
از دیر و کعبه چند بپرسم نشان دوست؟ ۸

عاشق به کعبه حاجت خود را نمی برد
خاک مرا عشق بود آستان دوست ۹

بر هر که دست می زنم از دست رفته است
در حیرتم که از که بپرسم نشان دوست؟ ۱۰

صائب زبان بگز که درین انجمن کلیم
تا دست و لب نسوخت، نشد همزبان دوست ۱۱