هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناامیدی، درد و رنجهای زندگی است. او از ناتوانی در پذیرش تاریکیها، ناامیدی از بهبود زخمهای روحی، و احساس بیپناهی در برابر مشکلات سخن میگوید. همچنین، شاعر به بیعدالتیها و نادیده گرفته شدن استعدادهایش اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۲۰۴۸ - داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیست
داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیست
چون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست ۱
این شکر چون کنیم که پهلوی خشک ما
در زیر بار منت نقش حصیر نیست ۲
فکر کمین مکن که تماشایی ترا
پای گریز چون هدف از پیش تیر نیست ۳
آیینه ای کجاست که بر کور باطنان
روشن شود که طوطی ما را نظیر نیست ۴
در چشم ما که واله ابروی مصرعیم
بین السطور هیچ کم از جوی شیر نیست ۵
صائب در آب سیل بشود دست را ز دل
این خانه شکسته عمارت پذیر نیست ۶
چون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست ۱
این شکر چون کنیم که پهلوی خشک ما
در زیر بار منت نقش حصیر نیست ۲
فکر کمین مکن که تماشایی ترا
پای گریز چون هدف از پیش تیر نیست ۳
آیینه ای کجاست که بر کور باطنان
روشن شود که طوطی ما را نظیر نیست ۴
در چشم ما که واله ابروی مصرعیم
بین السطور هیچ کم از جوی شیر نیست ۵
صائب در آب سیل بشود دست را ز دل
این خانه شکسته عمارت پذیر نیست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۴۷ - بازآ که بی تو مجلس ما را حضور نیست
گوهر بعدی:غزل ۲۰۴۹ - از بخت تیره اهل سخن را گزیر نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
