غزل ۲۰۵۰ - چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیست

چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیست
تهمت چه می نهی که در فیض باز نیست ۱

از انقلاب، ملک خراب آرمیده است
مستان عشق را خطر از ترکتاز نیست ۲

چندین خم شراب سبیل است هر قدم
بی آب، راه دیر چو راه حجاز نیست ۳

شکر نصیب مور بود، خاک رزق مار
روزی به دست کوته و دست دراز نیست ۴

دستت اگر به عشق حقیقی نمی رسد
دلخوشی کنی به از غم عشق مجاز نیست ۵

عشاق از ملاحظه وقت فارغند
وقت نیاز، تنگ چو وقت نماز نیست ۶

مردانه هر که از سر کونین برنخاست
صائب میان اهل نظر پاکباز نیست ۷