هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، به موضوعاتی مانند عشق، ناز و نیاز، درد و رنج عشق، و غفلت از حقیقت می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، احساسات و تجربیات عاشقانه و عرفانی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۰۵۱ - حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیست

حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیست
این ناز دیگرست که پروای ناز نیست ۱

از دیدن تو چون دل عشاق وا شود؟
در ابروی تو یک گره نیم باز نیست ۲

از ما متاب روی که آیینه ترا
روشنگری به از نظر پاکباز نیست ۳

از آه نارساست شب ما چنین رسا
افسانه گر دراز بود شب دراز نیست ۴

یوسف ز چشم شوخ زلیخا چه می کشد
شکر خدا که دیده یعقوب باز نیست! ۵

عشق تو یار جانی هفتاد ملت است
در هیچ پرده نیست که این نغمه ساز نیست ۶

سیل از بساط خانه به دوشان چه می برد؟
ملک خراب را غمی از ترکتاز نیست ۷

با اهل درد کار بود داغ عشق را
بر هر گلی که عطر ندارد گداز نیست ۸

صائب دل تو در پس دیوار غفلت است
ورنه کدام وقت در فیض باز نیست؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۵۰ - چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیست
گوهر بعدی:غزل ۲۰۵۲ - عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.