هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مضامین عاشقانه، رنج و اندوه، وطنپرستی و هنر شاعری سخن میگوید. شاعر از دردهای عشق، سوختگیهای دل، و دوری از وطن مینالد و همچنین به جایگاه شاعر و تأثیر سخن او اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۲۱۰۰ - چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟
چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟
داغ از میان سوختگان دست من گرفت ۱
از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟
دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت ۲
در نار باغ سینه حلاوت نمانده است
امروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت ۳
در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟
آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت ۴
صائب همین بس است که در سلک شاعران
طالب نمی کند به سخن های من گرفت ۵
کلکم به یک صریر سواد سخن گرفت
بلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت ۶
داغ از میان سوختگان دست من گرفت ۱
از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟
دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت ۲
در نار باغ سینه حلاوت نمانده است
امروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت ۳
در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟
آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت ۴
صائب همین بس است که در سلک شاعران
طالب نمی کند به سخن های من گرفت ۵
کلکم به یک صریر سواد سخن گرفت
بلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۹۹ - کام از جهان دون به هوس می توان گرفت
گوهر بعدی:غزل ۲۱۰۱ - دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.