غزل ۲۱۹۶ - در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟
کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت ۱

از بس قدح تلخ مکافات کشیدم
از خاطر من دغدغه روز جزا رفت ۲

خضر ره ارباب طلب، عزم درست است
آواره شد آن کس که پی راهنما رفت ۳

تا چند توان دست دعا داشت بر افلاک؟
این زور در ایام که بر دست دعا رفت؟ ۴

آن روز که خورشید قدح چهره برافروخت
رنگ ادب از چهره گلزار حیا رفت ۵

بر حاصل ما چون جگر برق نسوزد؟
از روی خزان رنگ ز بی برگی ما رفت ۶

چون از لب پیمانه من زهر نریزد؟
صائب به من از گردش ایام چها رفت ۷