خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به موضوعاتی مانند بیحوصلگی، عشق، رنج، و شادی میپردازد. شاعر از دلهای بیعشق و جامهای بیباده به عنوان نمادهای پوچی یاد میکند و در مقابل، شور و عشق را عامل زندهدلی و بهشت میداند. همچنین، به مفاهیمی مانند قناعت، غرور، و تلخیهای زندگی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و پوچی نیاز به درک و تجربه بیشتری از زندگی دارند.
غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست
سر زهاد خشک بی شورست
لب دلمردگان لب گورست ۱
سر بی شور، جام بی باده
دل بی عشق زنده در گورست ۲
دل پر داغ، لاله زار بهشت
سر پر شور، قصر پر حورست ۳
در شکستن بود حلاوت دل
شهد در کسر شان زنبورست ۴
چون هما رزقش استخوان سازند
به سعادت کسی که مغرورست ۵
زخم در تیغ می شود ناسور
بس که آفاق پر شر و شورست ۶
چه کنم تن به عاجزی ندهم؟
که زمین سخت و آسمان دورست ۷
ره مده حرص و آز را در دل
که پر و بال دشمن مورست ۸
تلخ شیرین لبان گوارنده است
باده صائب ز آب انگورست ۹
لب دلمردگان لب گورست ۱
سر بی شور، جام بی باده
دل بی عشق زنده در گورست ۲
دل پر داغ، لاله زار بهشت
سر پر شور، قصر پر حورست ۳
در شکستن بود حلاوت دل
شهد در کسر شان زنبورست ۴
چون هما رزقش استخوان سازند
به سعادت کسی که مغرورست ۵
زخم در تیغ می شود ناسور
بس که آفاق پر شر و شورست ۶
چه کنم تن به عاجزی ندهم؟
که زمین سخت و آسمان دورست ۷
ره مده حرص و آز را در دل
که پر و بال دشمن مورست ۸
تلخ شیرین لبان گوارنده است
باده صائب ز آب انگورست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۸ - دولت روزگار درگذرست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
