خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند امید، مقاومت در برابر سختیها، تقدیر، و ناامیدی میپردازد. شاعر از تصاویری مانند خنده صبح، شمع، سیل تقدیر، و تیغ برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است. در نهایت، حس تسلیم و خستگی از زندگی نیز در ابیات پایانی مشهود است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند 'خون خوردن' و 'تیغ' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
در دل هر که ذوق شبگیرست
خنده صبح، خنده شیرست ۱
غم به بیگانگان نیاویزد
سگ این بوم، آشناگیرست ۲
دل ز بیداد روشنی گیرد
شمع این خانه، برق شمشیرست ۳
طفل ما خون خود چرا نخورد؟
دایه روزگار کم شیرست ۴
خط او پیش خود گرفتارست
سبزه از موج خود به زنجیرست ۵
بر جوانی چه اعتماد، که صبح
تا نفس راست می کند پیرست ۶
زور بازوی پنجه تدبیر
خس و خاشاک سیل تقدیرست ۷
نیست دیوانه گر سپهر، چرا
دایم از کهکشان به زنجیرست؟ ۸
بر دم تیغ می زند خود را
صائب از بس ز جان خود سیرست ۹
خنده صبح، خنده شیرست ۱
غم به بیگانگان نیاویزد
سگ این بوم، آشناگیرست ۲
دل ز بیداد روشنی گیرد
شمع این خانه، برق شمشیرست ۳
طفل ما خون خود چرا نخورد؟
دایه روزگار کم شیرست ۴
خط او پیش خود گرفتارست
سبزه از موج خود به زنجیرست ۵
بر جوانی چه اعتماد، که صبح
تا نفس راست می کند پیرست ۶
زور بازوی پنجه تدبیر
خس و خاشاک سیل تقدیرست ۷
نیست دیوانه گر سپهر، چرا
دایم از کهکشان به زنجیرست؟ ۸
بر دم تیغ می زند خود را
صائب از بس ز جان خود سیرست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۱ - می گلرنگ خونی رازست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
