هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند امید، مقاومت در برابر سختیها، تقدیر، و ناامیدی میپردازد. شاعر از تصاویری مانند خنده صبح، شمع، سیل تقدیر، و تیغ برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است. در نهایت، حس تسلیم و خستگی از زندگی نیز در ابیات پایانی مشهود است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند 'خون خوردن' و 'تیغ' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
در دل هر که ذوق شبگیرست
خنده صبح، خنده شیرست ۱
غم به بیگانگان نیاویزد
سگ این بوم، آشناگیرست ۲
دل ز بیداد روشنی گیرد
شمع این خانه، برق شمشیرست ۳
طفل ما خون خود چرا نخورد؟
دایه روزگار کم شیرست ۴
خط او پیش خود گرفتارست
سبزه از موج خود به زنجیرست ۵
بر جوانی چه اعتماد، که صبح
تا نفس راست می کند پیرست ۶
زور بازوی پنجه تدبیر
خس و خاشاک سیل تقدیرست ۷
نیست دیوانه گر سپهر، چرا
دایم از کهکشان به زنجیرست؟ ۸
بر دم تیغ می زند خود را
صائب از بس ز جان خود سیرست ۹
خنده صبح، خنده شیرست ۱
غم به بیگانگان نیاویزد
سگ این بوم، آشناگیرست ۲
دل ز بیداد روشنی گیرد
شمع این خانه، برق شمشیرست ۳
طفل ما خون خود چرا نخورد؟
دایه روزگار کم شیرست ۴
خط او پیش خود گرفتارست
سبزه از موج خود به زنجیرست ۵
بر جوانی چه اعتماد، که صبح
تا نفس راست می کند پیرست ۶
زور بازوی پنجه تدبیر
خس و خاشاک سیل تقدیرست ۷
نیست دیوانه گر سپهر، چرا
دایم از کهکشان به زنجیرست؟ ۸
بر دم تیغ می زند خود را
صائب از بس ز جان خود سیرست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۱ - می گلرنگ خونی رازست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.