هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند موج، دریا و صدف برای بیان مفاهیم عشق، تغییر و پیوستگی استفاده می‌کند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاری، به ارتباط بین عشق و طبیعت می‌پردازد و تأکید می‌کند که عشق همیشه در حال تغییر و نو شدن است، اما هسته اصلی آن ثابت می‌ماند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و تصاویر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر دارند.

غزل ۲۲۶۹ - نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج
چون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟ ۱

عشق در هر نفسی دام دگر طرح کند
بحر را کم نشود سلسله تازه موج ۲

نگسلد سلسله ممکن و واجب از هم
بحر هرگز نشود ساده ز شیرازه موج ۳

از حوادث دل غافل سبک از جای رود
کف بی مغز بود محمل جمازه موج ۴

گوهری را ز میان برد صدف کز هوسش
دهن بحر نیاسود ز خمیازه موج ۵

دل چه داند که چه شورست درین قلمز چشم
نرسیده است به گوش صدف آوازه موج ۶

آفرین بر قلم چشمه گشایت صائب
تازه شد جانم ازین زمزمه تازه موج ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۶۸ - نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج
گوهر بعدی:غزل ۲۲۷۰ - به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.