خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن بالا یک سروده عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را از وابستگی به دنیا و هوس‌های زودگذر برحذر می‌دارد و به سادگی، پاکی و رهایی از تعلقات مادی دعوت می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «مار در بستر»، «تیشه کوهکن» و «رشته باریک بر گوهر»، بر اهمیت تلاش فردی، صبر و پذیرش تقدیر تأکید می‌ورزد.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ
بگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ

کار خود چون کوهکن با تیشه خود کن تمام
بیش ازین در انتظار تیغ چون جوهر مپیچ

دل چو روشن شد به باد نیستی ده جسم را
خط پاکی چون به دست افتاد در دفتر مپیچ

با فلک چندان مدارا کن که دل صافی شود
چون شود آیینه ات روشن، به خاکستر مپیچ

در ره دوری که نقش بال وپر باشد وبال
رشته دام علایق را به بال وپر مپیچ

دردمندان را به قدر زخم باشد فتح باب
از حوادث، تیغ اگر بارد به فرقت، سرمپیچ

تا توان پیچید در ساقی به شبهای دراز
کوته اندیشی مکن در شیشه و ساغر مپیچ

رنج باریک آورد آمیزش سیمین بران
اینقدر ای رشته باریک بر گوهر مپیچ

با کمند عنکبوتان صید عنقا مشکل است
بیش ازین صائب به فکر آن پری پیکر مپیچ

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir