خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از صبح و ویژگیهای آن با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا سخن میگوید. شاعر از صبح به عنوان زمان بیداری، تازگی و روشنایی یاد میکند و آن را با عناصری مانند گل، شبنم، شیر و مهتاب مقایسه مینماید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق، صداقت و عبادت اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و عبادت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۲۲۷۹ - تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟
تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟
چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح ۱
شیر مست فیض شو از جوی شیر روشنش
تا نگشته است از شفق چون دامن قصاب صبح ۲
در وصال از عاشق صادق نمی داند اثر
چون شکر در شیر، گردد محو در مهتاب صبح ۳
گر نداری زنده شب را از گرانخوابی چو شمع
سبحه گردان شو ز اشک گرم در محراب صبح ۴
چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح ۱
شیر مست فیض شو از جوی شیر روشنش
تا نگشته است از شفق چون دامن قصاب صبح ۲
در وصال از عاشق صادق نمی داند اثر
چون شکر در شیر، گردد محو در مهتاب صبح ۳
گر نداری زنده شب را از گرانخوابی چو شمع
سبحه گردان شو ز اشک گرم در محراب صبح ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۷۸ - در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح
گوهر بعدی:غزل ۲۲۸۰ - قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.