هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از صبح و ویژگیهای آن با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا سخن میگوید. شاعر از صبح به عنوان زمان بیداری، تازگی و روشنایی یاد میکند و آن را با عناصری مانند گل، شبنم، شیر و مهتاب مقایسه مینماید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق، صداقت و عبادت اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و عبادت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۲۲۷۹ - تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟
تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟
چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح ۱
شیر مست فیض شو از جوی شیر روشنش
تا نگشته است از شفق چون دامن قصاب صبح ۲
در وصال از عاشق صادق نمی داند اثر
چون شکر در شیر، گردد محو در مهتاب صبح ۳
گر نداری زنده شب را از گرانخوابی چو شمع
سبحه گردان شو ز اشک گرم در محراب صبح ۴
چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح ۱
شیر مست فیض شو از جوی شیر روشنش
تا نگشته است از شفق چون دامن قصاب صبح ۲
در وصال از عاشق صادق نمی داند اثر
چون شکر در شیر، گردد محو در مهتاب صبح ۳
گر نداری زنده شب را از گرانخوابی چو شمع
سبحه گردان شو ز اشک گرم در محراب صبح ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۷۸ - در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح
گوهر بعدی:غزل ۲۲۸۰ - قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.