هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های پیچیده، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، جستجوی حقیقت، و ناامیدی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند شراب، طوفان، خنجر، و مهتاب برای بیان احساسات عمیق خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خنجر قصاب' و 'خاک و خون' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

غزل ۲۴۰۳ - مست ما امروز نقش تازه ای بر آب زد

مست ما امروز نقش تازه ای بر آب زد
شیشه می را به طاق ابروی محراب زد ۱

چون بر آرم سر میان خاک و خون غلطیدگان؟
بال من سیلی به روی خنجر قصاب زد ۲

صبح بیداری ندارد در پی این خواب گران
ورنه طوفان بارها بر روی بختم آب زد ۳

چون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافت
هر که گرد خویش دوری چند چون گرداب زد ۴

خضر و سیر ظلمت و آب حیات افسانه است
تازه شد هر کس شراب کهنه در مهتاب زد ۵

نیست راه خار در پیراهن عریان تنی
شعله آفت سر از خاکستر سنجاب زد ۶

شعله خوی تو دست آورد بیرون ز آستین
سیلی بیطاقتی بر چهره سیماب زد ۷

صائب از بس ساده لوحی بر خیال عارضش
بوسه ها از دور امشب بر رخ مهتاب زد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۰۲ - غیر را در بزم خاص آن سیمتن می پرورد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۰۴ - از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.