هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مضامین عرفانی، عاشقانه و فلسفی بهره می‌برد. در آن از مفاهیمی مانند عشق (لیلی و مجنون)، بی‌خودی عرفانی، ناامیدی از دنیا، و مقاومت در برابر سختی‌ها صحبت شده است. شاعر از استعاره‌هایی مانند می، میخانه، شبنم، و سنگ برای بیان احساسات و اندیشه‌های خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند می و میخانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامناسب تلقی شود.

غزل ۲۴۰۵ - هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زد

هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زد
در حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد ۱

چون می انگور، صاف بیخودی غماز نیست
می توان میخانه ها زین باده بیرنگ زد ۲

درد پنهان را زبان عرض مطلب کوته است
بوی می از شیشه نتواند برون چون رنگ زد ۳

خال لیلی جامه در نیل مصیبت می زند
تا کدامین سنگدل یارب به مجنون سنگ زد ۴

نیست امید برومندی ز خال نوخطان
حاصلش افسوس باشد دانه را چون زنگ زد ۵

شیر در دست هجوم مور عاجز می شود
چون تواند پنجه مژگان با خط شبرنگ زد؟ ۶

نامه سربسته از تاراج مضمون ایمن است
در حریم بیضه می بایست بر آهنگ زد ۷

از شبیخون حوادث لشکرش در هم شکست
هر که صائب در مقام صلح طبل جنگ زد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۴۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۰۴ - از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۰۶ - هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.