غزل ۲۴۰۹ - بی علایق چون شود سالک به منزل می رسد

بی علایق چون شود سالک به منزل می رسد
چون شود بی برگ نخل اینجا به حاصل می رسد ۱

بردباری پیشه خود کن که در راه سلوک
هر که سنگین تر بود بارش به منزل می رسد ۲

دست رد ما را به درگاه قبول حق رساند
حق پرستان را مدد دایم ز باطل می رسد ۳

بیقرار شوق در یک جا نمی گیرد قرار
اول سیرست چون سالک به منزل می رسد ۴

رهنوردان را سبکباری بود باد مراد
کف به اندک سعیی از دریا به ساحل می رسد ۵

من به چندین دستگاه از دست یک دل عاجزم
چون صنوبر با تهیدستی به صددل می رسد ۶

گرچه حاصل نیست صائب تخم آتش دیده را
دانه دلها چو می سوزد به حاصل می رسد ۷