هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، زیبایی خط و خلق را با طبیعت و احساسات انسانی پیوند میدهد. با تصاویری مانند مژگان گیرا، کبوتر و شهباز، بلبل و گل، و احساساتی مانند حسرت و درد، شاعر حالات عاشقانه و عرفانی را به تصویر میکشد. پایان شعر با اشاره به رنج و اشک، عمق احساسات شاعر را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعارههای پیچیده، برای درک و تجربه بهتر، مناسب مخاطبان با سطح درک ادبی بالاتر است.
غزل ۲۴۱۹ - حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد
حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد
رفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد ۱
حرفی از گیرایی مژگان او کردم رقم
نامه بر بال کبوتر چنگل شهباز شد ۲
بلبل ما گر چنین گرم نواسنجی شود
تخم گل خواهد سپند شعله آواز شد ۳
تا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربود
شوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد ۴
بس که حسرتهای رنگین دل به روی هم نهاد
رفته رفته سینه ام چون کلبه بزاز شد ۵
صائب از خون جگر خوردن نیاسودم دمی
تا به روی داغ همچون لاله چشمم باز شد ۶
رفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد ۱
حرفی از گیرایی مژگان او کردم رقم
نامه بر بال کبوتر چنگل شهباز شد ۲
بلبل ما گر چنین گرم نواسنجی شود
تخم گل خواهد سپند شعله آواز شد ۳
تا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربود
شوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد ۴
بس که حسرتهای رنگین دل به روی هم نهاد
رفته رفته سینه ام چون کلبه بزاز شد ۵
صائب از خون جگر خوردن نیاسودم دمی
تا به روی داغ همچون لاله چشمم باز شد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۱۸ - جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۲۰ - یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
