غزل ۲۴۴۱ - نقطه خال لبت خط بر سویدا می کشد

نقطه خال لبت خط بر سویدا می کشد
در گوشت حلقه در گوش ثریا می کشد ۱

حسن را در عشق می جوید دل بینای ما
بوی یوسف از گریبان زلیخا می کشد ۲

داغ سودا می زند چشمک به برگ لاله ام
ناله زنجیر، شوقم را به صحرا می کشد ۳

چون حبابم چشم بر سر جوش صاف باده نیست
قسمت من انتظار درد مینا می کشد ۴

تا به فردای جزا زهر ندامت می خورد
هر که امروز انتظار عیش فردا می کشد ۵

ابر چشمم چون به میدان جگرداری رود
قطره اشک مرا بر روی دریا می کشد ۶

صائب از افسانه زلف دراز او مگو
آخر این سر رشته افسون به سودا می کشد ۷