هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، جذابیت معشوق، سرنوشت انسان و پندهای اخلاقی میپردازد. شاعر از زلف معشوق، آفتاب، زنبور و دیگر عناصر طبیعی برای بیان مفاهیم عمیق استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم به بلوغ فکری نیاز دارند.
غزل ۲۴۴۰ - زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشد
زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشد
ریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد ۱
می برد در روز روشن ره به آن تنگ دهن
در شب تاریک هر کس رشته در سوزن کشد ۲
از نظربازان مشو غافل که هر روز آفتاب
با کمال سرفرازی سر به هر روزن کشد ۳
خانه زنبور شد از گردن افرازی هدف
این سزای آن که در این خاکدان گردن کشد ۴
خون من خواهد گرفتن در قیامت دامنش
گر در ایام حیات از دست من دامن کشد ۵
نیست صائب گوشه ای از گوشه دل امن تر
وقت آن کس خوش که رخت خود به این مأمن کشد ۶
ریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد ۱
می برد در روز روشن ره به آن تنگ دهن
در شب تاریک هر کس رشته در سوزن کشد ۲
از نظربازان مشو غافل که هر روز آفتاب
با کمال سرفرازی سر به هر روزن کشد ۳
خانه زنبور شد از گردن افرازی هدف
این سزای آن که در این خاکدان گردن کشد ۴
خون من خواهد گرفتن در قیامت دامنش
گر در ایام حیات از دست من دامن کشد ۵
نیست صائب گوشه ای از گوشه دل امن تر
وقت آن کس خوش که رخت خود به این مأمن کشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۳۹ - عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۴۱ - نقطه خال لبت خط بر سویدا می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
