هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به مضامینی همچون صبر، توکل، عشق و طبیعت میپردازد. در آن از استعارههایی مانند رستم، کشتی، غنچه و بلبل استفاده شده است تا مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی را بیان کند. شاعر از تحمل و پایداری در برابر مشکلات سخن میگوید و به توکل بر خداوند تأکید دارد. همچنین، صحنههایی از طبیعت مانند چمن و گلها برای بیان احساسات و مفاهیم عاشقانه به کار رفته است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و صبر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۲۴۷۱ - خاکسارانی که همت بر تحمل بسته اند
خاکسارانی که همت بر تحمل بسته اند
دست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند ۱
از ثبات پای خود لنگر به دست آورده اند
بادبان بر کشتی خود از توکل بسته اند ۲
در چه ساعت در چمن رنگ محبت ریختند؟
غنچه ها یکسر کمر در خون بلبل بسته اند ۳
تا زیاجوج هوس باشند ایمن گلرخان
سد آهن در ره از تیغ تغافل بسته اند ۴
صائب امشب در چمن چندان که خواهی عیش کن
روی گل وا کرده اند و چشم بلبل بسته اند ۵
دست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند ۱
از ثبات پای خود لنگر به دست آورده اند
بادبان بر کشتی خود از توکل بسته اند ۲
در چه ساعت در چمن رنگ محبت ریختند؟
غنچه ها یکسر کمر در خون بلبل بسته اند ۳
تا زیاجوج هوس باشند ایمن گلرخان
سد آهن در ره از تیغ تغافل بسته اند ۴
صائب امشب در چمن چندان که خواهی عیش کن
روی گل وا کرده اند و چشم بلبل بسته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۷۰ - اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۷۲ - از سر زانوی خود آیینه دارت داده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.