هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به مضامینی همچون صبر، توکل، عشق و طبیعت می‌پردازد. در آن از استعاره‌هایی مانند رستم، کشتی، غنچه و بلبل استفاده شده است تا مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی را بیان کند. شاعر از تحمل و پایداری در برابر مشکلات سخن می‌گوید و به توکل بر خداوند تأکید دارد. همچنین، صحنه‌هایی از طبیعت مانند چمن و گل‌ها برای بیان احساسات و مفاهیم عاشقانه به کار رفته است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و صبر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

غزل ۲۴۷۱ - خاکسارانی که همت بر تحمل بسته اند

خاکسارانی که همت بر تحمل بسته اند
دست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند ۱

از ثبات پای خود لنگر به دست آورده اند
بادبان بر کشتی خود از توکل بسته اند ۲

در چه ساعت در چمن رنگ محبت ریختند؟
غنچه ها یکسر کمر در خون بلبل بسته اند ۳

تا زیاجوج هوس باشند ایمن گلرخان
سد آهن در ره از تیغ تغافل بسته اند ۴

صائب امشب در چمن چندان که خواهی عیش کن
روی گل وا کرده اند و چشم بلبل بسته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۷۰ - اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۷۲ - از سر زانوی خود آیینه دارت داده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.