هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، به بیان عشق، رنج، و اشتیاق می‌پردازد. شاعر از غمزه‌های معشوق، دل‌های افسرده، و عشق بی‌پایان سخن می‌گوید و با اشاره به داستان‌های عاشقانه‌ای مانند لیلی و مجنون و یوسف و زلیخا، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات تاریخی یا ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

غزل ۲۵۷۰ - تا خدنگ غمزه بال و پر فشانی می کند

تا خدنگ غمزه بال و پر فشانی می کند
خون ما افسردگان رقص روانی می کند ۱

از تپیدن نیست فارغ، دل درون سینه ام
این شرر در سنگ مشق جانفشانی می کند ۲

ذوق عریانی مرا از خاک تا برداشته است
بر تنم پیراهن یوسف گرانی می کند ۳

گر به ظاهر لیلی از احوال مجنون غافل است
در لباس چشم آهو دیده بانی می کند ۴

ابر نیسان می کشد سر در گریبان صدف
کلک صائب هر کجا گوهرفشانی می کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۶۹ - عشق او جا در دل دیوانه خالی می کند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۷۱ - دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.