غزل ۲۵۸۵ - نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟
کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟ ۱

دوری راه طلب از همت کوتاه ماست
چون بود شبگیر کوته، می شود منزل بلند ۲

دانه امید ما چون سر برون آرد زخاک؟
ابر تردستی نشد زین بحر بی حاصل بلند ۳

ما زبان شکوه را بر یکدگر پیچیده ایم
از رگ ما خون به صد نشتر شود مشکل بلند ۴

مهر بر لب زن که در خاموشی جاوید ماند
چون سپند آن کس که کرده آواز در محفل بلند ۵

خضر را ما سبزه این بوم و بر پنداشتیم
گردبادی هم نشد زین دشت بی حاصل بلند ۶

در زمان کلک صائب رفته رفته پست شد
بود اگر آوازه سحر از چه بابل بلند ۷