غزل ۲۶۹۲ - زر و بال منعمان روز قیامت می شود

زر و بال منعمان روز قیامت می شود
عاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت می شود ۱

تا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شد
دانه گوهر در زمین پاک غربت می شود ۲

از تماشا دیده عاشق نمی گیرد قرار
لنگر این بحر خون آشام حیرت می شود ۳

می رسد آخر به جایی بیقراریهای ما
پیچ و تاب عشق زنجیر عدالت می شود ۴

شورش سیلاب از کهسار می گردد زیاد
سد راه من کجا سنگ ملامت می شود ۵

می کنندش باسگان در قسمت روزی شریک
چون هما هرکس که از اهل سعادت می شود ۶

بوی خون می آید از تیغ زبان اعتراض
خرده گیری عاقبت تخم عداوت می شود ۷

می گذارد هر که پا فهمیده بر روی زمین
بر سرش ابر بلا دست حمایت می شود ۸

از سر عادت مکن طاعت که این قدسی نژاد
می شود شیطان پابرجا چو عادت می شود ۹

صائب از هرکس که داری رنجشی اظهار کن
شکوه چون در دل گره شد تخم کلفت می شود ۱۰