غزل ۲۷۲۸ - مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شود

مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شود
کف سبک در بحر از بالانشینی می شود ۱

هر پر کاهی بود در دیده اش بال هما
صاحب خرمن کسی کز خوشه چینی می شود ۲

کوته اندیشان ز استقبال غم آسوده اند
دردهای نسیه، نقد از دوربینی می شود ۳

در مقام خویش باشد چوبکاری را ثمر
چوب گل سوداییان را چوب چینی می شود ۴

رشته مریم کمند سوزن عیسی نشد
روحهای آسمانی کی زمینی می شود؟ ۵

ساده لوحی می کند هموار بر خود هر چه هست
رشته جان پرگره از خرده بینی می شود ۶

با دل نازک کند اندک ملالی کار سنگ
موی سهلی سرمه آواز چینی می شود ۷

صاف با آفاق کن صائب دل خود را که صبح
مشرق خورشید از روشن جبینی می شود ۸