غزل ۲۷۲۹ - دیده روشن از فروغ آشنایی می شود

دیده روشن از فروغ آشنایی می شود
رزق چشم است آنچه صرف روشنایی می شود ۱

هر که خاک نیستی در چشم خود بینی نریخت
گرچه در خلوت کند طاعت ریایی می شود ۲

نقش شیرین بست راه گفتگو بر کوهکن
سخت رویی سد راه آشنایی می شود ۳

رشته پیوند یاران را بریدن سهل نیست
چهره برگ خزان زرد از جدایی می شود ۴

این گشایشها که در بیگانگی من دیده ام
حیف از اوقاتی که صرف آشنایی می شود ۵

می خورندش مردم کوتاه بین آخر به چشم
هر که چون مه فربه از نور گدایی می شود ۶

ناخن تدبیر بیجا خون خود را می خورد
عقده دل، باز از بی دست و پایی می شود ۷

هر سرایی را چراغی هست صائب در جهان
خانه دل روشن از نور خدایی می شود ۸