خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این غزل عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند چشم آهو، غمزه و ابرو، به بیان احساسات و مفاهیم عمیق میپردازد. شاعر از عشق، زیبایی، و مفاهیم معنوی سخن میگوید و با کنایهها و استعارههای زیبا، مخاطب را به تفکر وامیدارد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۷۴۲ - چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهد
چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهد
غمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد ۱
در دل شب می توان گل چید از گلزار فیض
آفتابی شد چو رنگ گل، کجا بو می دهد؟ ۲
دیده رسوانگاهان پرده از کارت کشید
این سزای آن که هر آیینه را رو می دهد ۳
تلخ کردن لب به دشنام هوسناکان چرا؟
خیره چشمان را سزا آن چین ابرو می دهد ۴
این غزل در جلوه برقی به صائب جلوه کرد
اینقدر توفیق، موزونان که را رو می دهد؟ ۵
غمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد ۱
در دل شب می توان گل چید از گلزار فیض
آفتابی شد چو رنگ گل، کجا بو می دهد؟ ۲
دیده رسوانگاهان پرده از کارت کشید
این سزای آن که هر آیینه را رو می دهد ۳
تلخ کردن لب به دشنام هوسناکان چرا؟
خیره چشمان را سزا آن چین ابرو می دهد ۴
این غزل در جلوه برقی به صائب جلوه کرد
اینقدر توفیق، موزونان که را رو می دهد؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۴۱ - راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهد
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴۳ - صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
