غزل ۲۷۵۸ - می به روی لاله رنگ یار می باید کشید

می به روی لاله رنگ یار می باید کشید
باده گلرنگ در گلزار می باید کشید ۱

عالم آب از نسیمی می خورد بر یکدگر
در سرمستی نفس هشیار می باید کشید ۲

صبح اگر نتوانی از مستی ز جا برخاستن
مد آهی از دل افگار می باید کشید ۳

سینه دریای رحمت نیست جای دم زدن
رطل مالامال را یکبار می باید کشید ۴

شیشه ناموس را بر طاق می باید گذاشت
بعد ازان پیمانه سرشار می باید کشید ۵

جام چون خورشید می باید گرفت از ساقیان
بر زمین چون صبحدم دستار می باید کشید ۶

تا مگر همرنگ روی او شود، خورشید را
از شفق خونابه بسیار می باید کشید ۷

گرچه از دل یاد ما را سالها شد شسته است
می به یاد آن فرامشکار می باید کشید ۸

باده های آسمانی را عروج دیگرست
می زجام لاله در کهسار می باید کشید ۹

آب از سرچشمه صائب لذت دیگر دهد
باده را در خانه خمار می باید کشید ۱۰