غزل ۲۷۵۷ - خواری از اغیار بهر یار می باید کشید

خواری از اغیار بهر یار می باید کشید
ناز خورشید از در و دیوار می باید کشید ۱

از زمین شور، آب تلخ می آید برون
بی دماغان را زخود آزار می باید کشید ۲

نیست بوی آشنا را تاب غربت بیش ازین
از نسیم صبح بوی یار می باید کشید ۳

یا چو مردان گام می باید زدن در راه عشق
یا ز پای رهنوردان خار می باید کشید ۴

روزگاری شد که خون بلبلان افسرده است
ناله گرمی درین گلزار می باید کشید ۵

به زهمواری سلاحی نیست در الزام خصم
با نمد دندان ز کام مار می باید کشید ۶

روی تلخ بحر را گوهر تلافی می کند
تلخی از معشوق شیرین کار می باید کشید ۷

جان ز سنگ و دل ز آهن کن که با نازکدلی
زحمت خار از گل بی خار می باید کشید ۸

هر نگاهی محرم رنگ لطیف عشق نیست
پرده ای از اشک بر رخسار می باید کشید ۹

بوی گل را می کند افزون هجوم برگ گل
پرده کمتر بر رخ اسرار می باید کشید ۱۰

تا درین باغی، به شکر این که داری برگ و بار
برگ می باید فشاند و بار می باید کشید ۱۱

هر که را صائب متاع یوسفی دربار هست
از هجوم مشتری آزار می باید کشید ۱۲