غزل ۲۸۹۹ - قبول خاطر از نظاره منظور می بارد

قبول خاطر از نظاره منظور می بارد
به دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد ۱

اثر بگذار تا شمعی بدارد بر سر خاکت
که از آیینه بر خاک سکندر نور می بارد ۲

اگر خرمن ندارد مزرع ما خوشه چین دارد
اگر باران به کشت ما نبارد مور می بارد ۳

که امشب می شود ساقی، که در بزم شراب ما
به جای پسته و بادام، چشم شور می بارد ۴

به آب تیغ خون عاشقان از جوش ننشیند
همان گلبانگ وحدت از لب منصور می بارد ۵

مگر برداشت از رخ پرده زلف آن بهشتی رو؟
که باران خجالت از جبین حور می بارد ۶

زبرق انتقام ایمن مشو گر اهل آزاری
که آتش عاقبت در خانه زنبور می بارد ۷

ثمر در پای خود افشاندن از هر نخل می آید
خوشانخلی که فیض خود به جای دور می بارد ۸

اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
همان از حرص چین از جبهه فغفور می بارد ۹

مرو صائب به نور اختر طالع زره بیرون
که ره گم کردن از رفتار این شبکور می بارد ۱۰