غزل ۲۹۰۱ - زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟

زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟
که خون چون نافه ام از خرقه پشمینه می بارد ۱

بود یک شمه از ناسازی گردون به میخواران
که ابر بی مروت در شب آدینه می بارد ۲

به شیران طعمه از پهلوی خود گردون دهد، اما
اگر گاوی دهن را وا کند لوزینه می بارد ۳

چراغ مهر از تردستی شبنم نمی میرد
عبث ابرتر مژگان به داغ سینه می بارد ۴

اگر لب تشنه فیضی اثر بگذار در عالم
که بر خاک سکندر نور از آیینه می بارد ۵

زرشک طبع گوهربار صائب بس که تب دارد
گهر همچون عرق از چهره گنجینه می بارد ۶