غزل ۳۱۱۵ - دل بی آرزو آسوده از تشویش می باشد

دل بی آرزو آسوده از تشویش می باشد
به قدر آرزو دلهای مردم ریش می باشد ۱

به مقدار حطام دنیوی دود از سرا خیزد
توانگر را زدرویش آه حسرت بیش می باشد ۲

ز زنبور عسل این نکته باریک روشن شد
که در دنبال، نوش این جهان را نیش می باشد ۳

سفر اخلاق خوب و زشت را بی پرده می سازد
کجی در تیر پوشیده است تا در کیش می باشد ۴

به عرض علم نبود یک سر مو چشم مردم را
فضیلت در زمان ما به عرض ریش می باشد ۵

زعمر رفته جز کلفت نباشد حاصل پیران
که در دنبال، گرد کاروانی بیش می باشد ۶

به خون یکدگر باشند ارباب طمع تشنه
سگ از راه گرفتن دشمن درویش می باشد ۷

ندارد از شبیخون نسیم صبح غم صائب
که سوز دل چراغ خانه درویش می باشد ۸